Woensdag 22 april 2009: D-DAY
!!!!!!!
Op deze prachtige lenteavond stond
de laatste wedstrijd in de
recreantencompetitie op de
kalender. Al het gehele seizoen
prijkt onze naam boven aan de
ranglijst en met nog 1 wedstrijd
te gaan, willen wij dat graag zo
houden. Onze voorsprong bedroeg
voor aanvang slechts 1 puntje en
om de spanning nog hoger op te
voeren, mochten wij dus vandaag
ook nog eens aantreden tegen het
team dat slechts dat ene puntje
achter ons staat: HAWA uit
Tuitjenhorn.
In onze uitwedstrijd tegen HAWA
hebben wij het niet zo goed
gedaan, door daar met 5-3
te verliezen. Dat moest deze keer
dus beter! Voorafgaand aan de
partijen werd er al flink wat
ge-smst.
Joyce vond het een mooie
dag om kampioen te worden
en vroeg zich af of iedereen
topfit was, zodat zij eventueel
wat minder kon zijn (goh, dit zou
later toch wel de misvatting van
de eeuw blijken te zijn, maar
hierover zo meer)
Ook Peter liet
via de sms weten gebrand te zijn
op een overwinning en hij was er
helemaal klaar voor.
Hij had s middags al zijn rust
genomen en daarna flink aan de
bami met Spaanse pepers gezeten,
dus hij zou waarschijnlijk s
avonds over de baan vliegen.
Maar wie zou er de meeste last
hebben van zijn Spaanse pepers, de
tegenstanders of zijn teammaatjes?
Om even voor 20.00 uur arriveerde
de sterke dames en heren van HAWA
in de sporthal, dus we konden mooi
op tijd beginnen met de partijen.
Op baan 6 begonnen Peter en Ronald
met hun herendubbel tegen Rene en
Rob.
In de eerste set was het nog even
aftasten en het werd een super
spannende set.
Met 25-23 wisten Peter en Ronald
deze set te winnen en dit was
gelijk de fatale klap voor de
heren van HAWA, want in de tweede
set walste het Dorus-koppel over
het HAWA-koppel heen.
Bij Peter begonnen de pepertjes
blijkbaar te werken, want hij
vloog als een jonge god over de
baan.
En als Ronald dan met solide spel
in het kielzog van Peter mee gaat,
dan is de 21-14 winst in de tweede
set geen verrassing meer.
Met een 1-0 voorsprong waren er
dus nog maar 3 punten te gaan tot
het kampioenschap (wij hadden
namelijk genoeg aan een
gelijkspel).
Op baan 5 waren Joyce en Irene
ondertussen ook al begonnen aan
hun damesdubbel tegen Lida en
Maaike.
Over deze partij kun je lang of
kort of kort of lang praten, maar
het feit is gewoon dat het
team Dorus Rijkers over een
tweetal fantastische dames
beschikt. Joyce liep weer eens als een jonge
hinde (ja, ja, daar is die term
weer) over de baan en wist bijkans
elke shuttle terug te slaan.
En dat in combinatie met de
mannelijke slagkracht van Irene
leverde een 21-16 en 21-13
overwinning op.
Tussenstand: 2-0 in het voordeel
van Dorus en dus nog maar 2 puntje
te gaan.
En toen was het weer tijd voor het
dubbeltjes-verhaal (elk tegenpunt
in de mix is een dubbeltje in de
pot). Peter en Joyce mochten het opnemen
tegen Rob en Lida en op de baan er
naast waren het Ronald en Irene
die tegen Rene en Maaike mochten
spelen.
De supertwins waren in hun eerste
set heer en meesteres op de baan.
Met 21-8 verpulverde zij hun
tegenstander, er werd werkelijk
geen spaan heel gelaten van hen.
Dat deze eerste set zo gemakkelijk
werd gewonnen was toch wel een
verrassing, want Rene en Maaike
zijn toch altijd zeer sterk in het
mixen.
Dit laatste bleek ook wel in de
tweede set, want hierin ging het
er een heel stuk spannender aan
toe.
Maar zoals bij meerdere in ons
vriendenteam bleek ook voor
Ronald en Irene te gelden dat als
er druk op staat, dat ze dan op
hun best zijn.
Met een uiterste krachtsinspanning
en bij vlagen met geweldig spel
van de supertwins, wisten
Ronald
en Irene ook de tweede set te
winnen met 23-21.
En met dus maar 2,90 aan
tegenpunten brachten zij dus de
tussenstand op 3-0.
Aan Peter en Joyce dus de eer om
het kampioenschap binnen te halen.
Tijdens de na-zit is er aan
ondergetekende gevraagd of hij in
zijn verslag niet te veel aandacht
wou besteden aan deze mix van
Peter en Joyce, omdat deze niet zo
heel goed is verlopen.
Aan de zwaar balende Peter en
Joyce was duidelijk te merken dat
dit hun minste partij van het
seizoen was geweest, want met
24-26 en 13-21 (en dus
47 duppies)
verloren zij hun partij helaas van
Rob en Lida.
Met een 3-1 tussenstand werd het
kampioenschap dus nog eventjes
uitgesteld, maar dat zou in de
komende 4 enkelpartijen alsnog wel
goed komen.
Ronald was er namelijk behoorlijk
op gebrand om zijn foutje in het
enkelspel tegen Rob uit bij
HAWA
goed te maken en dus zou hij het
broodnodige puntje wel binnen gaan
halen.
Al weken werd door Ronald naar
deze partij uit gekeken en ook
Irene wist al eerder te melden dat
Rob dit ook deed (tijdens het
Narcistoernooi had hij namelijk
aangegeven hoe dan ook tegen
Ronald te willen enkelen).
Dus op baan 3 (we hadden
ondertussen de hele zaal tot onze
beschikking) zou hij dus aantreden
tegen Rob
.
Maar Rob bleek ineens Rob niet te
zijn!!!!!!! Rob werd spontaan
Rene en daar was
Ronald totaal niet blij mee.
Niks ten nadele van Rene
natuurlijk, maar hij had toch echt
liever tegen Rob gespeeld.
Dan maar winnen van Rene zou je
denken, maar dat is Ronald nog
nooit gelukt.
Tegen Rene had / heeft Ronald
nooit wat in te brengen en dat
bleek ook wel uit de 21-13 verlies
in de eerste set.
Bij het wisselen van kant keek
Ronald even rechts naar Joyce en
ook nog even links naar Irene en
spontaan viel de druk van zijn
schouders.
U kunt het vast al raden, maar
hierover zo meer.
In de tweede set ging bij
Ronald
het licht helemaal uit (wederom
met een griep-smoesje) en met 21-8
werd hij lichtelijk van de baan
geveegd door Rene.
De tussenstand kwam zo dus op 3-2
te staan.
Het kon dus nog wel even spannend
worden als het om het
kampioenschap gaat, maar gelukkig
hebben wij de reeds eerder
genoemde fantastische dames nog.
Irene wist haar enkelpartij toch
wel met zeer groot gemak te winnen
van Lida.
Wederom had zij in haar enkelspel
genoeg aan 2 sets, daar zit dus
echt vooruitgang in.
Let maar op, dit wordt dadelijk
nog het favoriete onderdeel van
Irene.
Met 21-11 en 21-11 bracht zij de
tussenstand op 4-2 en dus was het
eindelijk zover:
!!!!!!!!!!!!! Team Dorus Rijkers is
KAMPIOEN !!!!!!!!!!!!!
Maar dit was niet eens het mooiste
van de avond, want wat er
ondertussen op baan 2 gebeurde was
helemaal een sensatie. Joyce was daar aan het enkelen en
daar bleek dus dat zij het hele
jaar ons voor de gek heeft
gehouden. Joyce had het gehele seizoen haar
enkelspel nog niet gewonnen; Was
zij hierin gewoon niet goed
genoeg, was zij hier te oud voor
(volgens een niet nader te noemen
persoon (Jim) was zij namelijk al
44) of kon ze dit onderdeel
conditioneel gewoon niet aan?
Nee hoor, niks van dit alles !
Het hele jaar heeft zij zich
gewoon gespaard voor haar
enkelpartij deze avond.
Het is een beetje moeilijk om te
omschrijven hoe ik deze partij heb
ervaren, maar ik kreeg er toch wel
een aan erotiek grenzende gevoel
van. Joyce speelde werkelijk
sensationeel!
Oogstrelende acties werden
afgewisseld met loeiharde klappen,
haar loopwerk was zo fenomenaal
dat ze over de baan leek te
zweven.
Met 21-15 en 21-14 wist ook zij
met groot overmacht haar
enkelpartij te winnen en zo de
tussenstand op 5-2 te brengen en
deze winstpartij gaf het behalen
van het kampioenschap toch wel
extra glans.
Als laatste was er nog de
enkelpartij van Adrie tegen
Rene.
Oh nee, Rene was Rob geworden en
dus mocht Adrie het foutje van
Ronald in de uitwedstrijd tegen
HAWA goed gaan maken.
De eerste set verliep eigenlijk
totaal niet spannend, want deze
ging vrij gemakkelijk met 21-16
naar onze Ome Adrie.
In de tweede set ging het er een
stukje spannender aan toe en
helaas ging deze set met 18-21
naar de tegenstander.
Dat een set nog spannender kan
zijn, bleek wel in de derde set.
Hier ging het er echt hard aan
toe. Adrie gaf werkelijk alles wat hij
in zich had, maar helaas was dit
net niet goed genoeg om de partij
naar zich toe te trekken.
Met 21-23 verloor hij de partij en
zo kwam de eindstand op 5-3 in het
voordeel van Dorus Rijkers.
Wat volgde was een complete
volksgekte.
De supporters werden helemaal dol
van vreugde, hossende menigte
verdrongen zich om de helden van
Dorus Rijkers.
En tot groot genoegen van het
vriendenteam (het voelt zelfs
bijna aan als familie), was het
bestuur hen ook niet vergeten.
Meteen kwamen zij met bloemen
aanzetten om Peter, Ronald, Adrie,
Joyce en Irene te feliciteren met
hun geweldige prestatie.
Foto's: Brenda Visser - Nieuwlaat
(bedankt !!!!!)
Uiteraard werd het behaalde
kampioenschap gevierd met de
hondstrouwe supporters en hierbij
vloeide de drank rijkelijk.
En natuurlijk mochten de
bijbehorende hapjes daarbij niet
ontbreken.
Onder het genot van kaas, worst,
nootjes en stokbrood met
bijbehorende smeerseltjes, werd
het afgelopen seizoen nog eens
door genomen.
5x winst en 1x verlies, dat zijn
toch mooie cijfers.
Maar wat waren nou eigenlijk de
mooiste momenten van dit jaar?
-
Was dit de enkelpartij van
Irene
tegen BC Bergen waarin zij met
fenomenaal spel in 2 sets wist te
winnen? (normaal gesproken speelt
zij haar enkelspel in 3 sets).
-
Of was dit de wederopstanding van
onze Ome Adrie op de badmintonbaan
na zeker 10 jaar niet meer
gespeeld te hebben?
-
Of gaan we toch voor de suprematie
van Peter en Ronald in het
herendubbel dit seizoen?
Als vanouds wisten zij al hun
partijen weer te winnen.
Nee hoor, niks van dit alles.
Eerder dit seizoen waren wij al
super trots op Irene na haar
enkelpartij tegen BC Bergen, maar
deze keer gaat die eer toch echt
naar ONZE JOYCE.
Team Dorus
Rijkers rs
