We schrijven 25
februari en het is alweer de
laatste woensdag van de week; Een
mooie dag om een inhaal wedstrijd
te spelen tegen het behoorlijk
sterke BC Bergen uit
Bergen. Uit bij hen hebben wij een
3-5 overwinning behaald,
maar dat zegt eigenlijk weinig
over de afloop van onze
thuiswedstrijd tegen hen. Daar
hebben wij namelijk vijf keer een
3-setter moeten spelen en het
verschil tussen winst en verlies
in deze partijen was steeds maar
een paar puntjes. Dus we waren
gewaarschuwd.
Maar gelukkig
konden wij ook deze keer weer
beschikken over ONS
geheime wapen. Door velen wordt
hij gezien als een oude man
–tenminste door mij in ieder geval
wel en ook de tegenstanders vonden
het wel gepast om hem aan te
spreken met “U’-, maar
ONZE ome Adrie
staat nog op de baan als een jonge
god …………… tenminste ………….. nou ja,
laat ook maar.
Maar goed, over tot
de orde van de dag: Het
badmintonnen.
Rond 20.00 uur kwam
het eerste gedeelte van het team
van BC Bergen binnen
gewandeld en niet veel later (ca.
een half uurtje) kwam het vervolg
ook binnen en dus kon er met een
lichte vertraging begonnen worden
aan dat gene wat wij allen zo
graag doen (voor de figuren die nu
allemaal rare gedachten krijgen:
Nee, dat bedoelde ik dus niet!).
Op baantje nummertje 6 mochten als
eerste Peter en Ronald aantreden
voor hun herendubbel tegen Bryan
en Rens. Uit had het
Dorus-duo moeizaam in 3 sets
gewonnen van het Bergen-duo, maar
deze keer zou dit zeker minder
moeite gaan kosten. Niks ten nadele van
het Bergen-duo natuurlijk, maar
zowel Peter als Ronald was een
aantal dagen in trainingskamp
geweest. Peter heeft dit
gedaan in Eindhoven en Ronald was
zelfs helemaal afgereisd naar
America. Nu moet u deze
trainingskampen niet
onderschatten, want hier in gaat
het er keihard aan toe. Super hard trainen,
geen vette happen, geen drank, geen seks, enz.
Uiteraard gelooft u
dit allemaal (waarschijnlijk
alleen dat laatste), maar deze
bikkelharde trainingskampen bleek
wel goed aan te slaan. Peter en Ronald
speelde een goede en solide partij
waarbij de tegenstander niet
gespaard werd.
Met 21-16 en
21-11
werd er gemakkelijk gewonnen en zo
kwam Dorus op een 1-0 voorsprong.
Ondertussen was op
het baantje naast baantje
nummertje 6 – en dus in de
volksmond ook wel eens baantje
nummertje 5 genoemd – het
damesdubbel van Irene en Joyce
begonnen. In de uitwedstrijd
hadden zij het behoorlijk moeilijk
tegen Linsey en Judy en
uiteindelijk werd daar toen ook in
3 sets verloren. Maar dit verlies
zou deze keer wel even goed
gemaakt worden! Irene en Joyce
waren dan niet in trainingskamp
geweest, maar dit hadden ze ook
niet nodig. Het jaren lang
samen spelen en de overdaad aan
talent begint duidelijk zijn
vruchten af te werpen, want de
laatste weken spelen zij zeer
goed. En ook deze keer
begonnen zij zeer goed aan het
dubbelspel en werd de eerste set
met 21-17 gewonnen.
In de tweede set
liep het even wat minder en deze
werd dan ook met 17-21 verloren. Maar dat het hier
een tijdelijk dipje betrof was mij
al vrij snel duidelijk, want ik
had meteen al het vermoedde dat
zij de derde set gewoon zouden
gaan winnen met ……. Ik gok op ……
21-17.
En zoals ik in mijn
vorige verslag al schreef, zien
vele in mij de nieuwe Uri Geller,
want wederom had ik de toekomst
goed voorspeld.
Met 21-17 wisten
Irene en Joyce hun damesdubbel
knap te winnen en zo kwam de
tussenstand op 2-0 te staan.
En toen was het
tijd voor het hoogtepunt van de
avond !
ONS
geheime wapen “Ome Adrie” mocht
het strijdveld betreden voor zijn
herenenkelspel tegen Rens. En ook ONZE
Ome Adrie had zich meer dan goed
voorbereid hiervoor, want ook hij
is op trainingskamp geweest. We weten allemaal
dat Peter niet graag alleen reist
(het ligt nog vers in mijn
geheugen dat hij om deze reden een
aantal weken geleden Joyce van mij
heeft “afgepakt”) en dus had
ONZE Ome Adrie besloten
om met Peter mee te gaan naar
Eindhoven om zich daar –ook geheel
afgezonderd van drank en seks-
voor te bereiden op deze avond.
In de eerste set
bleek dat ONZE Ome
Adrie een listig spelletje speelde
met zijn tegenstander, want hij
deed er alles aan om deze moe te
maken. Dat hij hiervoor de
winst (11-21) in de eerste set
moest op offeren was bijzaak, want
ONZE Ome Adrie zou
toch wel gaan winnen. Ik bedoel,
tot nu toe heeft hij al zijn
enkelspellen dit seizoen nog
gewonnen en dus zou het deze keer
ook wel goed komen.
In de tweede set
ging ONZE Ome Adrie
als een jonge hinde over de baan,
het woord “moe” leek niet in zijn
woordenboek voor te komen, hij
ging tekeer alsof zijn leven er
van af hing. Maar helaas bleek
het niet goed genoeg te zijn en
ging de winst met 18-21 naar
BC
Bergen.
Op baantje
nummertje 6 mocht ondertussen
Ronald onder aanvoering van een nu
al weergaloze Irene aantreden in
hun mixdubbel tegen Bryan en
Linsey. We kunnen lang en
kort hier over praten, maar het
feit is dat Ronald en de
fantastisch spelende Irene hun mix
vrij eenvoudig wisten te winnen
met 21-11 en 21-16 en dat
betekende dus dat zij maar € 2,70
hoefde te betalen. Hiermee kwam er
gelijk een glimlach op het gezicht
van de dynamische tweeling, want
maar € 2,70 hoeven
te betalen staat bijna gelijk aan
niks.
Geheid dat Peter en
Joyce vandaag weer eens meer
zouden moeten gaan betalen, want
je moet het wel heel goed doen om
onder zo’n laag bedrag als € 2,70
te komen.
De eerste set wisten
Peter en Joyce te winnen met
21-18
en dat waren dus al 18 dubbeltje
voor in de pot. Ha, ha, als ze echt
onder het bedrag van Ronald en
Irene uit wilde komen, dan mochten
ze niet meer dan 8 punten tegen
krijgen in hun tweede set. Nou kom op zeg, met
de puntentelling van tegenwoordig
is het bijna onmogelijk om zo
weinig tegen punten te krijgen en
dus zat het wel goed voor Ronald
en Irene.
Zonder de setstand
te vermelden
(MNmopper-mopperLMscheldNLbaal-baalDMN)
zal ik u wel vertellen dat Peter
en Joyce de tweede set wisten te
winnen, maar ik heb het idee dat
er omkoping in het spel is; Dat
kan toch haast niet anders ?
Met flink de pest
in zijn lichaam over het
omkoopschandaal, mocht Ronald
vervolgens op baantje nummertje 4
gaan beginnen aan zijn enkelspel
tegen Bryan. De uitslag in dit
onderlinge duel eerder dit seizoen
viel toen in het voordeel uit voor
Ronald, maar het betrof hier toen
wel een loodzware 3-setter. Maar zoals eerder
werd vermeld, had Ronald net een
trainingskamp achter de rug en
blijkbaar heeft hij daar les gehad
van Dicky Palyama of zo, want met
21-16 en 21-14 wist hij
gemakkelijk te winnen.
En zo kwam de
tussenstand op 5-1 te staan.
Met een welverdiend
biertje in de hand reisde hij
vervolgens af naar baantje
nummertje 6 om daar de enkelpartij
van Joyce tegen Linsey te
bekijken. Dat Joyce het
moeilijk zou krijgen tegen deze
dame van BC Bergen was vooraf al
duidelijk, want deze was toch wel
erg goed. Maar Joyce is
natuurlijk ook geen kleine naam
meer in de badmintonsport en dus
werd er vol goede moed begonnen
aan de partij. Op het loopwerk en
inzet van Joyce was zoals altijd
niks aan te merken, maar als je
“hem” niet achter in krijgt (en je
moet wel heel ranzig denken, als
je dit als een dubbelzinnige
opmerking ziet), dan heb je toch
echt een probleem en dit probleem
leidde er toe dat de eerste set
met 8-21 naar Linsey ging.
In de tweede set
probeerde Joyce het met een andere
aanpak en hierdoor ging het al wat
beter. Maar helaas was het
nog niet goed genoeg en verloor
Joyce deze set eervol met
14-21. Op zich is dit niet
zo heel erg, maar als de
tegenstandster niet eens de moeite
doet om wat kleding uit te doen,
dan komt de klap nog net iets
harder aan (en ook Ronald was zeer
ontstemd hierover).
En toen was er nog
maar 1 partij te gaan en het
betrof hier de enkelpartij van
Irene tegen Judy. Eerder dit seizoen
verloor Irene nog in 3-sets van
haar en met dit in gedachten
vertrok Irene met frisse tegenzin
naar baantje nummertje 4 om daar
aan haar favoriete onderdeel te
beginnen. Dat Irene de eerste
set won (met 21-18) was niet zo
heel vreemd, dat gebeurd wel
vaker. Maar Irene heeft
geregeld nog wat moeite met de
tweede en dan ook de daarop
volgende derde set.
Maar deze keer niet
hoor !
In de tweede set
was Irene een genot om naar te
kijken, ze was fantastisch, ze was
geweldig, er zijn mensen die het
zelfs briljant zouden noemen. Superlatieven komen
te kort voor deze godin van het
badmintonnen. Ik ben altijd al
blij geweest dat ik mijzelf haar
broertje mag noemen, maar nog
nooit ben ik zo trots geweest dat
wij uit de zelfde ei-sprong zijn
gekomen, als op deze avond.
MIJN
zusje wist ook de
tweede set te winnen (21-17) en
wat waren we met z’n allen blij
voor haar.
Dit is echt zo’n
gebeurtenis waarvan velen later
nog zullen zeggen: “Weet je nog
dat wij er bij waren toen Irene
……………………”
Dat de eindstand
hierdoor op 6-2 kwam in het
voordeel van Dorus Rijkers, lag
mijn inziens dan toch ook voor het
grootste gedeelte aan Irene en dat
mag ook wel eens gezegd worden.
Tenslotte werd er
onder het genot van een drankje en
behoorlijk wat hapjes de partijen
nog eens doorgenomen met de
gezellige tegenstanders en
uiteraard werden de belevenissen
van Bassie en Adriaan in Eindhoven
(ook wel Peter en Adrie genoemd)
breed uitgemeten.
Kortom: Het was een
gezellige avond met een gunstige
uitslag voor Dorus, maar vooral
hebben we kunnen genieten van een
fabuleuze Irene (MIJN
zusje).
Team Dorus Rijkers
P.S.
U zult misschien
denken “wat zijn we extreem
positief over de dames deze keer”,
maar dat zal ik u uitleggen.
Ondergetekende had
aan Irene beloofd louter positief
te zijn als zij haar enkelspel zou
winnen in 2-sets en dit heeft
Irene dan ook gedaan; Vandaar mijn
lofzang!
Tsja, en over Joyce
kan ik alleen maar positief
schrijven, want als ik het
überhaupt alleen al probeer om
misschien een heel klein ietsje
pietsje negatief over haar te
schrijven, dan zullen jullie dit
nooit lezen.
Dat is nou eenmaal
de macht die zij heeft als
webmasterinnetje zijnde.
Team Dorus
Rijkers
