Ondanks het
weeralarm op woensdag 12 maart
2008 moest het team van Dorus
Rijkers toch naar de Sporthal
van het Etty Hillesum College
afreizen, want daar mochten zij
voor de recreantencompetitie
aantreden tegen de badmintonners
van Zuid Wester.
(“Zuid
Wester “ ha, ha, ha, hoe
toepasselijk met die behoorlijke
storm buiten).
Voor deze
gelegenheid bestond het team van
Dorus uit Peter, Ronald, Joyce,
Irene en ………….. en ………….en
………….Tsja, Jill zou er toch ook
moeten zijn, maar die was nergens
te bekennen! En als Jill er niet
is, dan hebben we een klein
probleem. Joyce zag het nog
niet zo zitten om te enkelen en
dus zou Jill normaal gesproken dit
onderdeel mooi voor haar rekening
kunnen nemen. Als Jill er niet
is, dan zouden we die dames
enkelpartij eventueel ook gewoon
op kunnen geven en zo dus 1 punt
aan de tegenstanders gunnen, maar
Irene was deze avond ook nog niet
helemaal Hoodje Pietje (mooie term
met dank aan Jill) Die had net een
flinke keelontsteking achter de
kiezen, maar toch ook weer niet. Dit klinkt
misschien heel vaag allemaal
…………………………… en dat is het ook. De keelontsteking
bleek geen keelontsteking te zijn,
maar een virale infectie. Dit klonk
Ronald
vervolgens nogal ranzig in de
oren, maar dat zegt dan ook wel
weer genoeg over zijn niveau. Maar om een kort
verhaal kort te houden: Irene zag
het enkelspel eigenlijk ook niet
zo heel erg zitten. Maar om nu 2
partijen zomaar op te geven, dat
ging Irene en Joyce toch te ver en
dus werd besloten om Jill maar
eens te bellen.
Deze bleek lekker
thuis te relaxen, maar Jill is op
en top sportvrouw en dus verruilde
zij snel haar jogging broek en
beren pantoffels (nou, als dat
de erotische gevoelens niet
prikkelt, dan weet ik het ook niet
meer) voor de benodigde
sportkleding .
Ondertussen waren
de spelers van Zuid Wester al in
de sporthal gearriveerd en dit
leidde meteen tot wat rare
gesprekken. Zo vroeg 1 van de
tegenstanders zich af of Ronald en
Joyce een setje waren. Peter reageerde
hier wat jaloers op en liet
duidelijk blijken dat HIJ
en Joyce een setje waren, maar dan
niet in de vorm zoals de
tegenstander het bedoelde. Zij waren een soort
van tweeling, maar dan weer niet
zo’n tweeling zoals Ronald en
Irene zijn. Zij waren wel op de
zelfde dag jarig, maar niet in het
zelfde jaar geboren. Snapt u het nog?
Nee, nou de tegenstander al
helemaal niet.
Deze dacht snel van
onderwerp te veranderen door te
stellen dat het plafond in de
sporthal een stuk lager was dan in
de sporthal waar zij altijd
badmintonnen. Maar Ronald
reageerde hier op zeer adequaat (=
mooi woord) door te zeggen dat dit
niet het geval was. Het plafond
was even hoog, alleen de vloer
bij ons ligt een stuk hoger dan
bij hen (daarom moet je ook met de
trap omhoog om de sporthal binnen
te komen ???).
Zichtbaar
aangeslagen bood de bewuste
tegenstander vervolgens maar aan
om te beginnen met het
mannendubbel. Maar blijkbaar was
de tegenstander met zijn gedachten
nog steeds bij het plafond - /
vloer- en tweelingverhaal en dit
kwam niet ten goede van zijn spel. En als je dan ook
nog eens shuttles hebt die veel
sneller zijn dan dat je gewend
bent, dan heb je weinig tot geen
kans tegen zo’n goed ingespeeld
koppel als Peter en Ronald.
De winst ging dan
ook gemakkelijk met 21-10 en
21-14
naar Dorus.
Ondertussen was
Jill ook gearriveerd en meteen
mocht zij samen met Joyce
aantreden in het vrouwendubbel.
Wat volgde was een hoop gelach,
veel dollen met de tegenstander en
een snelle overwinning van de
Dorus-dames.
Met 21-5 en
21-8
was de partij zeer snel afgelopen
en stond Dorus dus met 2-0 voor.
Toen was het de
hoogste tijd voor de mixdubbels.
Ronald en Irene
mochten het als eerste proberen en
ook deze partij verliep zeer
gezellig. Irene excelleerde
als vanouds aan het net en Ronald
nam de “hoge ballen” voor zijn
rekening. Echt veel valt er
verder niet te vertellen, want ook
deze partij was voorbij voor we
het wisten. Met 21 punten voor en
90 cent tegen in de eerste set en
met 21 punten voor en 140 cent
tegen in de tweede set, wisten zij
de tussenstand naar 3-0 te tillen.
(voor het geld
verhaal: zie verslag “Dorus
Rijkers Vs HAWA").
Peter en Joyce
hadden blijkbaar afgesproken om
het deze keer niet tot een duur
avondje te laten komen, want
zij zijn altijd al de gene die het
meeste moeten betalen. Maar blijkbaar
dacht Ronald daar anders over. Spontaan als hij
is, bood hij meteen aan om te
tellen bij deze partij. Op deze manier kon
hij het scoreverloop een beetje
beïnvloeden in het voordeel van de
tegenstander en dus in het nadeel
van zijn team genoten. Door laten
spelen terwijl de shuttle de grond
al had geraakt, de tegenstanders
aanmoedigen, het afleiden van zijn
eigen teamgenoten, van alles
probeerde hij om Peter en Joyce
het wel bekende oor aan te naaien.
Maar helaas voor
hem deden Peter en Joyce het deze
keer beter dan Ronald en Irene,
want met maar 180 cent tegen (21-6
en 21-12) wisten ook zij
gemakkelijk te winnen.
En zo kwam Dorus op
een vrij gemakkelijke 4-0
voorsprong.
Het feest kon nu
pas echt gaan beginnen, want
alleen de enkelspellen bleven nog
over en iedereen weet dat dit het
favoriete onderdeel is van de
Dorus-spelers. De sporthal was
ondertussen aardig leeg gestroomd
en dus konden alle 4 de
enkelspellen tegelijk gespeeld
worden. Irene kon het uiteindelijk
niet laten om toch te gaan enkelen
en zij mocht dit doen op baan 1.
Op baan 4 nam 1e dame
Jill de andere dame van Zuid
Wester onder handen en Peter en
Ronald konden voor hun
mannenenkelspel op respectievelijk
baan 2 en 3 terecht. Alleen bij de dames
van de tegenstanders was nog wat
onduidelijkheid wie nou tegen
welke dame van Dorus aan mocht
treden. Wederom -spontaan
als hij is- bood Ronald hen de
helpende hand. “Kies er voor om
tegen Irene te spelen en laat haar
dan flink lopen, ze is net ziek
geweest en dan heb je misschien
een kans om te winnen van haar”. Natuurlijk is dit
een typisch gevalletje van je
bloedeigen zuster besodemieteren,
maar als het om blonde dames gaat,
dan is Ronald tot van alles in
staat.
Maar goed, we
kunnen nu wel mooie verhalen gaan
verzinnen over hoe spannend het er
aan toe ging of hoe zwaar de
partijen wel of niet waren, maar
er valt eigenlijk weinig te
vertellen.
Peter won
gemakkelijk met 21-12 en 21-17,
Ronald won gemakkelijk met
21-9 en
21-10, Jill won gemakkelijk met
21-15 en 21-13 en Irene
liet ook
weinig heel van haar
tegenstandster door met 21-8 en
21-7 te winnen.
En zo kom je dan
uiteindelijk op een 8-0
einduitslag te staan.
Vervolgens was het
de hoogste tijd om de avond af te
sluiten onder het genot van een
hapje en een drankje. Deze keer
was de catering in de vakkundige
handen van Joyce. Borrelnootjes, Tuc,
kaas, worst, je kan het zo gek
niet verzinnen of het was er. (Alleen jammer van
de ontbrekende bitterballen en
vlammetjes !)
En als dan ook nog
eens Paul boven op het balkon
aanwezig is, dan kan de avond toch
niet meer stuk. Ook nu bleek
Paul zeer onder de indruk van de
vrouwelijke tegenstanders, maar
deze keer hield hij het allemaal
wel vrij netjes (zie
je wel dat je je kunt gedragen
Paul !!!!!!!!)
Maar het hoogte
punt van de avond kwam op naam van
Irene te staan. Op de vraag van de
tegenstander “wat is onze bijdrage
voor de hapjes en de drankjes?”,
antwoorden een toch echt nuchtere
Irene (want ik heb echt geen fles
Malibu kunnen ontdekken):
“Jullie bijdrage
hebben jullie sportief al
geleverd”
Nou, is dit een
mooie afsluiting of niet, ik dacht
van wel !!!!!!
Team Dorus
Rijkers 1
