Woensdag 30 januari
2008 mochten we het heilige
badmintonveld weer betreden en dit
keer tegen niemand minder dan
Turnlust (Julianadorp). Voor
deze gelegenheid bestond ons team
uit: Peter, Ronald, Irene en
Jill. Ook deze keer was
Joyce nog niet van de partij,
maar met haar endorotatoren gaat
het ondertussen de goede kant op;
Om nog maar te zwijgen van haar
supraspinatus, die is gelukkig ook
bijna verleden tijd. Dus misschien
dat Joyce de volgende keer
weer van de partij is.
Maar goed, terug
naar Dorus Vs Turnlust.
We werden al een
beetje ongerust, want om 20.00 uur
was de tegenstander nog niet
aanwezig. Maar na nog langer te
hebben gewacht, kwamen ze
eindelijk na lange tijd om 20.01
uur binnen. Niet lang daarna
betraden de eerste matadoren het
speelveld. Peter en Ronald
mochten met het mannendubbel
proberen om Dorus meteen al
op voorsprong te zetten.
Appeltje
eitje, makkie, piece of cake,
simpel, doen we effe ……………..
dachten we. Normaal gesproken
is het mannendubbel toch wel een
zekerheid, maar deze keer liep het
niet zoals het moest lopen.
De ballen van
Peter
(???) waren hard zat, alleen
jammer dat ze steeds op de banen 2
t/m 9 terecht kwamen terwijl ze
toch echt op baan 1 moesten
belanden. En zo’n baan is
niet eens zo gek groot, maar toch
kreeg Ronald het steeds voor
elkaar om precies daar te gaan
staan waar de shuttle niet kwam.
Om een kort verhaal
kort te houden, de partij werd
helaas verloren en Dorus stond dan
ook op een bijna onoverbrugbare
achterstand (0-1).
Ondertussen kwam er
steeds meer herrie van het balkon
en wel van 1 persoon, maar
hierover zo meer.
Zoals zo vaak moest
het dus maar weer eens van de
dames komen. Maar bij gebrek aan
dames, moesten Jill en Irene dan
maar de baan betreden. Ronald dacht deze
partij mooi van de zijkant te
bekijken en zo wat dingetjes op te
pikken voor het verslag, maar dit
werd hem door de tegenstander niet
gegund. Deze tegenstander
wou gelijk maar verder gaan met
een mannenenkelspel en zo
vertrokken zij in de richting van
de vergelegen baan 3.
Wederom klonk er
weer zo’n een hinderlijk geluid
vanaf het balkon, wat zou daar
toch aan de hand zijn?
Ondertussen waren
Jill en Irene snel klaar met hun
vrouwendubbel en ook nog eens met
een positief resultaat. De ervaren
Irene en
de licht vermoeide Jill (ze was
deze keer eens met de fiets naar
de sporthal gekomen) wonnen het
vrouwendubbel gemakkelijk en
wisten zo Dorus terug in het zadel
te helpen.
TUSSENSTAND 1-1
Ronald had hier
weinig van mee gekregen, maar hij
had ondertussen wel de eerste set
gewonnen in zijn mannenenkelspel. In de tweede set
begon hij wat te sukkelen (wat op
zich niks nieuws is voor hem) en
deze verloor hij dan ook. Een derde set moest
er dus aan te pas komen en hier
stelde Ronald orde op zaken door
de winst te pakken en zo zette hij
dus Dorus op een 2-1 voorsprong.
De partijen volgde
elkaar blijkbaar in rap tempo op,
want Irene was ondertussen alweer
begonnen met haar enkelpartij. Hierin bleek maar
weer eens haar grote klasse, want
met bijna achterloos gemak wist
zij haar partij te winnen, met als
gevolg dat Dorus Rijkers afstand
nam van de tegenstander.
TUSSENSTAND 3-1
Ondertussen werd
die man op het balkon toch wel als
irritant beschouwd met zijn
luidruchtige gedrag.
Na amper uitgerust
te zijn, kwam de tegenstander op
het idee om dan ook maar alvast de
mixpartijen te spelen. Op baan 1 traden
Peter en Jill aan en op grootte
afstand daarvan (helemaal op baan
2) deden Ronald en Irene
hetzelfde.
Peter bleek
ondertussen wat moeite te hebben
met de speelstijl van Jill en
Jill
bleek wat moeite te hebben met de
speelstijl van Peter …………… of te
wel, het liep allemaal niet zo
heel erg lekker. Toch werd het een
spannende partij waarbij het
Dorus-koppel helaas aan het
kortste eind trok.
Op baan 2 ging het
daar in tegen wel goed met het
Dorus-koppel. Ingespeeld als zij
zijn op elkaar, lieten Ronald en
Irene hun tegenstanders werkelijk
elke hoek van de baan zien. Met
zeer groot en overtuigend gemak
wisten zij hun partij te winnen en
zo kwam de tussenstand op 4-2 te
staan.
Dat het zo goed
ging bij deze “super-twins”, was
in ieder geval niet te danken aan
die ondertussen toch wel
vervelende man op het balkon.
Wat kan 1 persoon
toch een hoop onrust veroorzaken,
wie zou dat toch zijn?
Maar goed, nog 2
partijen te gaan. Op baan 1 moest
Jill haar enkelspel nog zien te
voltooien en Peter mocht dit doen
op baan 3. Dat Jill toch wel
een zeer sterke enkelspeelster is
wisten we al, gezien haar 100%
score op dit onderdeel. Maar deze keer liet
zij werkelijk geen spaan heel van
haar tegenstandster. Wie kan Jill
nog
stoppen, is zij werkelijk
onverslaanbaar in het enkelspel,
hebben wij hier de nieuwe Mia
Audina?
En dan hebben we
nog Peter, die zich ondertussen
van zijn beste kant (en hier heeft
hij er veel van) liet zien op baan
3. De eerste set wist
hij te domineren en uiteindelijk
ook te winnen. In de tweede set
ging het even wat minder en keek
hij ook geregeld tegen een
(kleine) achterstand aan. Waar Joyce
doorgaans de regel heeft “2 keer
lang is moe”, heeft Peter
de regel
“alles best, maar geen
drie-setter”. Door een stapje
extra er bij te doen wist hij de
tweede set uiteindelijk in de
verlenging te winnen.
En zo won Dorus dus
uit eindelijk met 6-2 van
Turnlust.
Nu was het dus
eindelijk de hoogste tijd voor een
hapje en een drankje op het
balkon. Daar aan gekomen
was de bron van de al eerder
genoemde herrie snel gevonden. We troffen daar een
Paul aan, die het erg naar zijn
zin had. Vrouwelijke
tegenstanders in strakke outfits,
een stukje worst in de ene hand
(dit klinkt een beetje vreemd als
je deze zin nog eens na leest en
dan een beetje ranzig na denkt),
een biertje in de andere hand en
een stukje kaas in de mond …...................…….
Ja
hoor, onze Paul vermaakte zich
wel.
Na wat gezellig
gekletst te hebben en wij onze
excuses hadden aangeboden voor het
gedrag van Paul, vertrokken de
tegenstanders weer richting huis
en zo kwam er een einde aan een
gezellige en vooral succesvolle
avond.
Team Dorus Rijkers
1
