Dinsdag 22 januari 2008 was de dag
dat Dorus haar tweede wedstrijd in
de recreantencompetitie mocht
spelen. Hiervoor mochten zij
aantreden tegen het sterke HAWA
uit Tuitjenhorn. Ook vorig seizoen
hebben wij twee keer tegen hen
gespeeld en als ik het mij goed
herinner, hebben wij toen beide
keren van hen verloren. Tijd voor
verbetering dus.
Omdat Joyce nog steeds last
had van haar endorotatoren (en ook
met haar
supraspinatus wil het nog niet
echt vlotten), werd ook deze keer
een beroep gedaan
op Jill.
Maar ook Peter moest deze
keer verstek laten gaan, daar hij
het darten verkiest boven het
altijd gezellig badmintonnen met
zijn hondstrouwe vrienden.
Gelukkig was daar nog de laaiend
enthousiaste Jan Siersma
die zijn plek in wilde nemen.
Na een enerverende rit langs
weilanden, afgronden en allerlei
dorpjes, kwamen we uiteindelijk
mooi op tijd aan in het altijd
mooie Tuitjenhorn. Na eerst een
bakkie koffie / thee gedownload te
hebben, werd maar eens
begonnen met de partijen.
Ronald en Jan beten de
spits af met hun mannendubbel. De
eerste set stond bij hen in het
teken van het aan elkaar wennen en
helaas ging dat een beetje ten
kosten van het spel. Het leek
allemaal wel goed te gaan, maar
uiteindelijk werd er toch
verloren met 21-12. De
tweede set daar in tegen ging een
stuk beter. Deze set ging zeer
gelijkwaardig op, maar
(daar heb je weer zo’n vervelend “maar”)
helaas trokken zij uiteindelijk in
de verlenging (23-21) aan
het kortste eind.
Vervolgens was het de beurt aan
Jill en Irene voor hun
vrouwendubbel. Vooraf had
Ronald hen al duidelijk
gemaakt dat de winstpartijen
vanavond toch echt van de dames en
van Jan moesten komen (een
kwestie van indekken en afschuiven
Ronald ???????). En met
deze opmerking in het achterhoofd,
gingen zij vol goede moed de baan
op. In de eerste set ging het nog
niet zoals het hoort en deze set
werd dan ook verloren met 21-16.
In de tweede set moest dus het een
en ander recht gezet gaan worden,
maar..……nee, deze keer is
er geen “maar”; De tweede
set werd gewoon door de
Dorus-dames gewonnen met 16-21.
De hoogste tijd dus voor de eerste
drie-setter van de avond. In deze
derde set waren Jill en Irene
“dame en meesteres” (vrouwelijke
vorm van “heer en meester” voor
hen die mijn dichterlijke vrijheid
niet begrijpen) en de
tegenstanders werden dan ook met
groot gemak verslagen met 12-21.
De tussenstand was nu dus 1-1.
Weinig tijd om te rusten hadden we
niet, want meteen werd begonnen
met de mixdubbels. Jan en Jill
mochten hun kunsten op de ene baan
vertonen en gelijktijdig mochten
Ronald en Irene dit doen op
de baan er naast.
Jan en Jill speelden zeer
solide en vol enthousiasme,
maar (daar is weer de “maar”)
helaas konden zij het niet
bolwerken tegen de sterke mix van
HAWA. Met een eervolle 21-17
en 21-16 werd er helaas
verloren, waardoor de tussenstand
op 2-1 kwam te staan.
En dus was het aan Ronald en
Irene om de stand weer gelijk
te trekken door hun mixdubbel te
winnen. Met de verloren mixdubbel
van de week daarvoor nog in het
achterhoofd (waar zij zich nog
steeds niks van kunnen
herinneren), werd nou op jacht
gegaan naar eer herstel. Maar
(ik word zo moe van dat ge-maar)
in de eerste set gingen zij
blijkbaar verder waar zij de week
ervoor eindigden. Met 21-10
werd er dan ook dik verloren.
Vervolgens werden de rackets aan
gezet en de term “even een stapje
er bij” werd geroepen en dit bleek
te werken. De tweede set wisten
Ronald en Irene dan ook te
winnen met 16-21. En dus
was het weer tijd voor een derde
set. Hier werd al snel duidelijk
dat Ronald en Irene
eindelijk de stijgende lijn te
pakken hadden en met 16-21
werd de tussenstand weer gelijk
getrokken.
Met de enkelspellen nog te gaan,
was het totaal onduidelijk wat de
eindstand uiteindelijk zou worden.
Ronald beet de spits af en
al snel werd duidelijk dat hij ook
dit jaar weinig te vertellen had
tegen de zeer sterke heer van
HAWA. Verleden jaar had hij nog
een onwillige knie als smoes voor
zijn nederlaag, dit jaar had hij
een tennisarm (een badmintonner
met een tennisarm, kun je dan niks
beters verzinnen?) als handicap
naar boven getoverd. Met 21-9
en 21-12 werd dan ook
kansloos verloren.
Irene deed ondertussen haar
stinkende best op de andere baan,
maar ook hier liep het niet
zoals het moest lopen. Waar zij
vorig seizoen nog twee keer in
drie sets van deze dame wist te
winnen, werd deze keer met
21-16 en 21-17
verloren.
De tussenstand was nu dus 4-2 in
het voordeel van HAWA.
Aan Jan en Jill dus de taak
om een uiteindelijk gelijkspel op
het scoreformulier te zetten.
Jan ging furieus van start in
zijn enkelspel. Met prachtig
technisch spel en enkele rake en
vooral harde klappen wist hij de
eerste set te winnen met 17-21.
De tweede set ging met dezelfde
cijfers helaas naar de
tegenstander en dus was
drie-setter nummer drie een feit.
Hierin liet Jan zien over stalen
zenuwen te beschikken en met een
16-21 overwinning bracht
hij de tussenstand terug naar
4-3.
Blijkbaar waren de drie-setters
Dorus vanavond gunstig gezind en
met dit in haar gedachten betrad
Jill het veld voor haar
alles beslissende enkelspel. In de
eerste set liet Jill geen
spaan heel van haar tegenstandster
en met een duidelijke 9-21
trok zij de set naar haar toe. Dan
zou je natuurlijk in twee sets
kunnen winnen, maar Jill
wist zich te herinneren dat Dorus
vanavond alleen in drie sets kon
winnen en dus besloot zij de
tweede set met 21-16 aan
haar tegenstandster te gunnen. Met
frisse tegenzin werd vervolgens
begonnen aan de derde set en
gelukkig bleek ook hier het
in-drie-sets-winnen-verhaal te
kloppen. Met een 14-21 wist
zij de 4-4 eindstand op het
formulier te zetten.
Na wat uit gerust te hebben werden
de douches opgezocht om vervolgens
koers te
zetten naar de kantine. Onder het
genot van een hapje en een drankje
werden de
partijen nog eens na besproken.
Ondertussen kwam Irene er
achter dat haar
douchegel / shampoo naar kokos
rook en een simpele rekensom
levert dan het
volgende op:
Irene + kokos = trek in het voor haar wel
bekende Malibu.
Of zij ook daadwerkelijk deze
borrel (of misschien wel meerdere)
tot zich heeft genomen en of we
Irene vervolgens nog heelhuids
thuis hebben gekregen ……………… is
voor jullie een vraag en voor het
team van Dorus Rijkers een weet.
Dorus
Rijkers 1
