Badmintonvereniging

Dorus Rijkers

 

Home

Historie

Bestuur

Speeldata

Competitie

Activiteiten

De Gele Rakker

Fotoalbum

Sponsors

Informatie

Gastenboek

Wedstrijdverslag Hawa - Dorus Rijkers
27 januari 2009

Eindelijk mochten we weer eens aantreden in de recreantencompetitie en ditmaal mochten we hier voor afreizen naar het altijd gezellige Tuitjenhorn, alwaar de confrontatie wachten tegen het altijd sterke HAWA.

En dat ze vrij sterk zijn, blijkt wel uit de vorige keren dat we tegen hun gespeeld hebben. Uit bij hun hebben we geloof ik 1 keer gelijk gespeeld en de andere keren gingen we altijd weer richting huis met een verliespartij achter de kiezen. Maar deze keer zou dat wel eens anders kunnen gaan worden, want “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” was er deze keer ook bij.

Normaal gesproken is “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” op dinsdagavond altijd te bezichtigen in een of andere duistere kroeg, waar hij dan zijn magische kunsten vertoond op een dartbord, maar voor deze keer verkoos hij zijn trouwe badmintonvrienden boven het darten en dus kon het tegen HAWA niet verkeerd gaan…………………. dachten wij.

Maar al voordat wij richten Tuitjenhorn vertrokken, was er al wat spanning in het doorgaans zo hecht team geslopen en dit ging toch wel zwaar ten koste van de dynamische tweeling. “Hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”, ging een beetje naast zijn schoenen lopen door al die winstpartijen van hem en eisten hierdoor maar gelijk even de “aanvoerdersband” op. De voorgaande partijen was Irene altijd onze teamcaptainerinnetje en dit deed zij altijd zeer verdienstelijk. Onder haar aanvoering was er namelijk als team zijnde nog niet verloren. Irene was zichtbaar aangeslagen door de gepleegde coupe van “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”, maar zij hield zich sterk omdat haar lieftallige broertje het ook al moeilijk had. En als beide bij de pakken neer gaan zitten, dan is dit geen pretje en dus toonde Irene karakter door zich als een echt bikkellerinnetje te gedragen. Maar waarom had Ronald het dan zo moeilijk? Nou, dat was weer de schuld van ……………………Tsja, om nou namen te gaan noemen, is ook niet netjes.
Laten we het zo zeggen: het was de schuld van “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”.
Van te voren was er afgesproken dat “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” mee zou rijden met “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”, mits de partner van “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” niet mee zou gaan.
“Hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” zag het in dat geval niet zo zitten om alleen te rijden en dus zou “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”, “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” wel ophalen.
Maar de partner van “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” had wel zin om mee te gaan en dus zou “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” dan mee rijden met Ronald en “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje”.
Maar op het allerlaatste moment bleek de partner van “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”, zich niet helemaal Hootje Pietje (nogmaals bedankt Jill) te voelen en deze besloot dus thuis te blijven.
Dit had als gevolg dat “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” toch maar “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” op te halen.
Ronald voelde zich hierdoor behoorlijk afgewezen en dit kon nog wel eens gevolgen hebben voor zijn gemoedstoestand later op de avond. (Ik zeg niet dat dit het geval zou zijn, maar waarschijnlijk wel)

Maar goed, uiteindelijk arriveerde “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” samen met “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” rond 19.30 uur in de sporthal en schoven aan bij “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” en bij “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde”, welke al aan de gebruikelijke koffie of  thee zaten. “Hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” en “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” hadden met elkaar afgesproken om toch maar lief en aardig te doen tegen “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en tegen “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”, om zo de sfeer niet te verpesten.

Vol goede moed kleden wij ons om vertrokken wij richting de speelzaal en daar werd al snel begonnen met de partijen. Als eerste was het de beurt aan “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” in hun herendubbel. Van de toch nog steeds aanwezige spanning in het team was niks te merken op de baan, want bij dit koppel verliep het als vanouds. “Hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” wisten de partij vrij gemakkelijk in 2 sets te winnen en dus stond Dorus met 0-1 voor.

Op de baan naast hun waren ondertussen “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” begonnen aan hun damesdubbel en ook hier ging het zeer naar behoren. Uiteindelijk wisten zij Dorus op een 0-2 voorsprong te zetten, door hun partij ook in 2 sets te winnen.

Vervolgens was het tijd voor de mixpartijen en dus was het weer tijd voor het “dubbeltjesverhaal”. Op baan 1 mochten “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” hun kunsten vertonen en baan 2 was gereserveerd voor “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”.

Voor elk tegen punt moest er dus een dubbeltje worden betaald en dus ben je geneigd te zeggen dat hoe minder je hoeft te betalen, des te beter je gespeeld hebt. Maar dit hoeft niet altijd zo te zijn en dat werd deze avond maar weer eens bewezen.

“Hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” deden het minder goed dan “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde”, maar toch moesten “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” meer dubbeltjes in de “pot” deponeren dan “hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft”.

“hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” en “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen heeft” verloren hun partij in 2 sets en dit betekende dus dat zij maar (2x21=) € 4,20 hoefde te betalen.

“het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” wisten de eerste set moeizaam te winnen, maar goed winst is winst. In de tweede set verzwakte de concentratie bij de super-twins (uiteraard was dit het gevolg van de eerder genoemde oorzaken ???) en in de verlenging werd deze set dan ook verloren. De derde set verliep gelijk aan de tweede set en ook deze werd in de verlenging verloren.
Dat waren dus een hoop meer tegen punten voor “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” dan het aantal dat “hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is” en “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is”. In totaal mochten “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje” en “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde” € 5,60 betalen.

 Vervolgens werd er begonnen aan de enkel partijen.

“hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was” zou op baan 1 wel even zijn enkelpartij gaan winnen.

Op baan 2 mocht “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje, welke ook al € 5,60 uit de huishoudpot moest halen” dit zelfde proberen.

Op de baan daarnaast (laten we deze voor het gemak maar baan 3 noemen) mocht “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is” het proberen in haar enkelspel en als laatste mocht “hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is” aantreden op de baan (nr. 4) naast die van “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is”.

“Het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje, welke ook al € 5,60 uit de huishoudpot moest halen” deed het in haar partij zeer goed en deze wist zij dan ook te winnen. Op zich is dit niet zo raar, maar dat zij dit in 2 sets deed in plaats van in 3 sets, is toch wel een opmerkelijk iets. En zo bracht “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje, welke ook al € 5,60 uit de huishoudpot moest halen, maar wel even in 2 sets haar enkelspel won” de tussenstand op 2-3 in het voordeel van Dorus.

Een gelijkspel werd het dus in het slechtste geval, want “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was” zou zekerste weten zijn enkelpartij gaan winnen.

“Hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is” heeft zeker geprobeerd om te enkelen, maar door een zeer pijnlijke arm heeft hij zijn partij helaas op moeten geven.

Dit was geen enkel probleem, want “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was, maar wel zekerste weten zijn enkelpartij zou gaan winnen” en “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is” waren nog druk aan het badmintonnen.

“Zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is” begon zeer sterk in haar enkel partij, maar helaas kon zij dit niet volhouden tot de eindstreep. Zeer eervol moest ook zij de winst aan de tegenstander laten.

Maar dat maakt helemaal niks uit, want “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was, maar wel zekerste weten zijn enkelpartij zou gaan winnen” zou de eindstand dan op 4-4 zetten en daar zou iedereen zeer tevreden mee zijn. Maar dan moest hij wel zijn enkelpartij winnen.
De eerste set moest hij helaas in de verlenging aan zijn tegenstander laten, maar in de tweede set liep het al ietsjes beter bij “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was, maar wel zekerste weten zijn enkelpartij zou gaan winnen” en deze wist hij dan ook te winnen. Een derde set moest er dus aan te pas komen. Bij “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was, maar wel zekerste weten zijn enkelpartij zou gaan winnen” liep het in deze set voor geen meter, maar hij knokte wel voor elk punt. Ook deze set werd in de verlenging beslist, maar helaas trok “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was, maar wel zekerste weten zijn enkelpartij zou gaan winnen” aan het kortste eind.

Zwaar teleurgesteld (zeg maar gerust Pissed-off) bracht “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was, maar wel zekerste weten zijn enkelpartij zou gaan winnen en dit uiteindelijk toch niet deed” de eindstand op 5-3 in het voordeel van HAWA.

Het na zitten onder het genot van een drankje en een bitter-garnituurtje, was zeer gezellig, maar het had allemaal zo veel mooier kunnen zijn als “zij die normaal gesproken altijd samen mixed met hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is” gewoon had mee gereden met “hij die zich behoorlijk afgewezen voelde en ook nog eens €5,60 lichter was, maar wel zekerste weten zijn enkelpartij zou gaan winnen en dit uiteindelijk toch niet deed”, want dan waren er zeker wat meer partijen gewonnen.
En als “het hevig teleurgestelde voormalig teamcaptainerinnetje, welke ook al € 5,60 uit de huishoudpot moest halen, maar wel even in 2 sets haar enkelspel won” ook deze keer gewoon teamcaptainerinnetje was geweest in plaats van “hij die tot nu toe alles gewonnen had, maar wat nu niet meer het geval is”, dan waren wij nu echt niet met verlies naar huis gestuurd.

Vindt u misschien dat dit verhaaltje een beetje verward overkomt en begint u nu toch ernstig te twijfelen aan de psychische gesteldheid van de schrijver van dit verhaal, dan weet u vast wel wie verantwoordelijk is voor zijn geestelijke toestand.

Team Dorus Rijkers

 

 

 

 

 

 

 

Terug