Badmintonvereniging

Dorus Rijkers

Wedstrijdverslag Hawa 2 - Dorus Rijkers
18 januari 2011

Na 1 thuiswedstrijd en 2 uitwedstrijden te hebben gespeeld, mochten we op 18 januari jongstleden weer eens een uitwedstrijd spelen tegen HAWA 2. Uiteraard heb ik helemaal speciaal voor u en voor Amber ( HOI AMBER !!!!!!!!!!) een uitgebreid verslag hierover geschreven, maar allereerst heb ik nog een belofte in te lossen en daarmee wil ik dan ook even mee beginnen.
Het gaat hier om de eeuwige onderlinge strijd tussen de duo’s Peter / Joyce en Ronald / Irene.

U weet ondertussen vast wel dat ik hiermee op het dubbeltjesverhaal doel en dan vooral op het feit dat Peter en Joyce volgens mij toch echt expres net altijd even ietsjes beter willen spelen dan Ronald en Irene en dan bedoel ik dus dat ze steeds maar weer 1 of 2 dubbeltjes minder moeten betalen. Ondertussen heeft dit volgens mij gewoon puur en alleen nog maar te maken met het willen vernederen van je teamgenootjes en het zal mij dan ook niks verbazen als tegenstanders omgekocht worden om hier aan mee te werken.
Maar goed, het moge duidelijk zijn dat je onmogelijk kunt bewijzen dat iets duidelijk waar is, maar als het zo doorgaat, kan het zo niet doorgaan en dan moeten Ronald en Irene er alles aandoen om tegengas te bieden aan dit “gemene” koppel. Dit konden zij dan doen in de eerst volgende wedstrijd in de competitie, maar die kans werd Ronald en Irene steeds maar niet gegund, omdat tegenstanders constant afzegde. En dus was daar ineens het briljante idee (van wie weet ik niet meer, maar als het daadwerkelijk een briljant idee is, dan moet het haast wel van Ronald komen) om dan wellicht (= niet donker) gewoon op een donderdagavond in de Draaikolk tegen elkaar te gaan strijden
Maar goed, als u nog even na denkt over de woordspeling in de zin hierboven, dan ga ik ondertussen alvast beginnen met de verslaggeving van deze donderdagavondpartij.

In de eerste set waren Ronald en Irene superieur, in rap tempo werd er een behoorlijk kloof geslagen met Peter en Joyce. Deze laatste wisten wellis waar nog wat puntjes terug te komen, maar uiteindelijk ging de winst in de eerste set gemakkelijk naar het dynamische duo Ronald en Irene.
Meteen was daar een dilemma! Normaal gesproken doet Irene alles graag in drieën, maar daar had ze deze keer niet zo’n zin in. Irene wou bloed zien (figuurlijk gesproken dan, want zo erg is ze nou ook weer niet) en dus wou ze Peter en Joyce het liefst in twee sets vernederen. Maar dat vond Ronald een beetje zielig en hij dacht dat als zij Peter en Joyce de tweede set niet zouden laten winnen, ze misschien nooit meer tegen hen zouden willen spelen. En zo werd door Ronald en Irene besloten om de tweede set dan aan Peter en Joyce te gunnen. En dus moest er een derde set aan te pas komen om te bepalen wie er nou werkelijk de beste mix heeft.
In deze derde bleek ineens dat Peter en Joyce eigenlijk ook wel heel erg goed te kunnen badmintonnen en zo ontstond er een zeer, zeer, zeer, zeer spannende partij welke uiteindelijk met 23-21 werd gewonnen door …………………………………..

nou ja, eigenlijk doet dat er helemaal niet toe. Het gaat er helemaal niet om wie er nou beter is en wie er nou wint, het gaat er om dat je lol hebt en meedoen is belangrijker dan winnen, enz. enz. bla, bla, bla.

 

Laat ik maar gewoon verder gaan met het wedstrijdverslag van HAWA 2 tegen Dorus Rijkers.  Op dinsdagavond 18 januari mochten wij dus afreizen naar “het Gat” Tuitjehorn om daar even lekker tegen een pluimpje aan te meppen. Ruim op tijd werd er eerst maar even begonnen met een bakkie koffie / thee, alleen Ronald liet dit rondje even aan zich voorbij gaan. Hij had wat last van zijn buik en het leek hem verstandig daarom maar geen “overbodige bagage” mee te zeulen …………….. als u begrijpt wat ik bedoel?
Nadat ook de tegenstanders gearriveerd waren, werd er maar snel begonnen met de partijen. Als eerste en als tweede werd er allereerst begonnen met het mannen- en het vrouwendubbel. Op baan “ergens achterin” mochten Peter en Ronald aantreden tegen Maurice en Frank en op baan “naast de ergens achterin-baan” mochten Joyce en Irene proberen te winnen van Astrid en Linda. Al snel werd duidelijk dat de tegenstanders zeker geen kleintjes waren (allemaal de gemiddelde lengte), maar Peter en Ronald wisten de eerste set wel gemakkelijk te winnen met 15-21.

“Wat hullie kenne, dat kenne wij ook” moeten Joyce en Irene gedacht hebben en ze hadden gelijk. Ook zij wisten de eerste set te winnen met 15-21.

Helaas hadden Peter en Ronald van die tegenstanders die dan vervolgens een stapje extra er bij zetten en daar heeft het Dorus-koppel een bloedjehekel aan. In de tweede set liep het opeens niet meer zo lekker. Ronald raakte al heel snel een beetje vermoeid en dan draait Peter er normaal gesproken zijn hand niet voor om, om dan nog eens zijn beste beentje voor te zetten, Maar alle genoemde lichaamsdelen ten spijt, het mocht niet bate. De tweede set ging met 21-17 naar het HAWA-koppel.

Ook de Dorus-dames hadden van die tegenstanders die een extra stapje er bij zetten in de tweede set en deze set ging dan ook met 21-13 naar de dames van HAWA. Ook hier moest er dus een derde set aan te pas komen om te bepalen wie het damesdubbel zou gaan winnen.

In de derde set bij Peter en Ronald liep het niet veel beter dan in de tweede set en Ronald leek steeds moeier te worden. Dit alles had uiteindelijk als gevolg dat de derde set dan ook overtuigend naar de HAWA-heren ging met 21-14

En dus moesten Joyce en Irene hun derde set gewoon even gaan winnen om zo een gelijke tussenstand op het wedstrijdformulier te krijgen. Maar het was “jammer en helaas” voor de Dorus-dames, want de derde set ging vrij overtuigend met 21-11 naar de dames van HAWA.

Dan moest het maar in de mixdubbels gebeuren !

Op de “ergens achterin-baan” mochten Ronald en Irene acte de presence geven (zo, is me dat even sjiek-de-friemel gezegd?) en dit deden zij tegen Frank en Linda. In het begin van de eerste set ging het nog redelijk met de dynamische tweeling, maar naarmate de set vorderde, kreeg Ronald het steeds zwaarder. Het leek er verdacht veel op dat hij niet topfit was, getuige zijn driedubbele zicht en wat lichamelijke ongemakken; Zou hij soms iets van een griepje onder de welbekende leden hebben? Irene mocht wel uitkijken dat zij niet besmet zou worden (of was het al te laat?). Maar goed, de eerste set verliep spannend, maar helaas ging deze met 21-17 naar het koppel van HAWA. Maar net als in het vrouwendubbel moest ook hier gewoon een derde set  gaan komen, want we hebben het wel over Irene die hier op de baan staat en dus moest Ronald er werkelijk alles uit persen om zijn zusje te behagen. En dit lukte ook nog. Zelfs met zwarte vlekken voor de ogen bij Ronald, wist het Dorus-koppel de tweede set te winnen met 12-21.
Deze extra inspanning was meteen het teken voor Ronald om even finaal in te storten en hij was in de derde set niet meer vooruit te branden. Met een partner die nog luier dan een Pamper is, was er voor Irene dus niks meer te halen in de derde set en deze werd dan ook verloren met 21-14. 
Kortom: wederom een dure avond voor Ronald en Irene (€ 5,40).

Wederom op de “baan naast de ergens achterin-baan” mochten Peter en Joyce aantreden voor hun mixdubbel tegen Maurice en Astrid. Ondergetekende heeft vrij weinig van deze partij mee gekregen, maar Peter en Joyce lieten maar eens blijken dat zij het aller, aller, aller, aller, allerbeste mixkoppel van Dorus zijn door hun partij met groot gemak te winnen. Met 16-21 en 13-21 brachten zij het eerste punt van Dorus op het scoreformulier.

 Wat rest, zijn alleen nog de enkelspellen, maar …………………………………. Op verzoek van een aantal van ons, is het misschien beter om hierover geen verslag te doen. Maar als ik hierover niks zou schrijven, dan zou ik Joyce veels te kort doen.

Laten we eerst dan maar even heel kort de enkelspellen van Ronald, Peter en Irene verslaan.
Peter is tweede geworden in zijn enkelspel (21-17 / 21-12)
en ook Irene wist de zilveren medaille te pakken in haar partij (21-14 / 21-15).

 
 

Ronald wist in zijn partij niet eens te finishen, sterker nog: hij was niet eens van start gegaan. Zijn inspanning in het mixdubbel kwam hij niet meer te boven en hij besloot af te zien van het enkelspel.

Ja, en dan was er nog Joyce met haar enkelspel tegen Astrid.
Op de baan naast de baan naast de ergens achterin-baan mocht zij proberen om de afstraffing van Dorus Rijkers een beetje dragelijk te maken. In de eerste set speelde Joyce monsterlijk goed en met 12-21 wist zij deze set dan ook te winnen.
In de tweede set speelde Joyce nog steeds erg goed, maar toch verliep het een ietsjepietsje minder dan in de eerste set en dit had als gevolg dat de tweede set naar Astrid ging met 21-15.
Wat volgde was een ware slijtageslag in de derde set. Joyce nam al snel de leiding, maar Astrid wist toch sterk terug te komen. Astrid nam vervolgens de leiding, maar toen wist Joyce weer verbazend sterk terug te komen en zo ging het eigenlijk de gehele derde set. Uiteindelijk werd de derde set gewonnen door …………… ……………………………… ………………….………… ……………… …………… ……………………… .......... ……. Spannend he?............... .......... .......... ........ ..... ......... ......... ...................... ............ ......... ........ ............ ................ .......... .............. ........ ...... ...... ...... ja, zo komt deze pagina wel vol … ……......... .......... .......... .......... .................…………………………………… ……………… …. .…………… ………….de derde set en dus de winst in de partij ging naar……........ ............... ........ .................... ........... .......... ........……… ……… ..... ........ ………….… ………… mag ik wat tromgeroffel? …………………….. .................. ............ ........ ...... ...........………........ .......... ........... .............. ...................... ............ ………… ............... ..................................... .......................... ............... ...... .Astrid

 

He bah, dit was toch niet de gehoopte uitkomst, maar met 21-18 gind de tweede plaats naar Joyce. En zo kwam de uiteindelijke einduitslag uiteindelijk op 7-1 te staan. Maar een absolute chapeau voor Joyce, dat heeft zij wel verdiend na zo'n goede partij.

Ondertussen was het alweer vroeg laat geworden en was het de hoogste tijd om even een drankje en een borrelhapje te nuttigen. Maar ook hierbij moet je op tijd weten hoe laat het is en is het verstandig om op tijd naar huis weder te keren.

Met een zware nederlaag op zak namen de helden van Dorus afscheid van het team van Hawa en hopelijk kunnen zij het de volgende wedstrijd een ietsjes beter doen. 

 

Team Dorus Rijkers