Op 22 april 2010 stond de
laatste competitiewedstrijd
voor ons op de agenda en
hiervoor mochten we "thuis"
aantreden tegen HAWA
2. Een week eerder was
tegen hen al de heenwedstrijd
gespeeld en toen werd er nog
verloren met 5-3. Maar thuis
waren wij nog ongeslagen en
dus hadden wij deze keer het
volste vertrouwen en gingen we
vol voor de winst. Voor deze
laatste wedstrijd bestond team
Dorus deze keer uit:
Adrie, Peter, Ronald,
Irene en Joyce.
En vooral bij laatstgenoemde
was er iets aan de hand, maar
wat ???????
Zoals altijd werd er begonnen
met het mannetjesdubbel.
Als eerste even
een blik op de geschiedenis
van dit onderdeel: Het vaste
koppel Peter en Ronald
is eigenlijk een zekerheidje
voor de winst, maar omdat Ronald
tijdens de uitwedstrijden vaak
niet mee mag / kan / wil
doen (doorhalen wat volgens
jullie niet van toepassing
is), werd zijn plaats dan
ingenomen door A3.
Het koppel Peter / A3
heeft tot nu toe nog niet
weten te winnen in het
mannendubbel en uiteraard lag
dit volgens Peter niet
een hem en om dit te bewijzen
liet hij A3 zijn
plekkie in nemen tijdens het
laatste mannendubbel van het
seizoen. Zou het Ronald
wel lukken om met A3 te
winnen en zou A3 dus
bewijzen dat de
verliespartijen in het
mannendubbel niet aan hem
lagen?
De eerste set stond voor
Ronald en A3 puur in het
teken van het aan elkaar
wennen........Alhoewel,
volgens mij went het nooit om
met Ronald samen te
moeten spelen. Maar goed, al
snel keek het Dorus-duo
al tegen een ruime achterstand
aan en dit tot groot genoegen
van Peter (zie je wel,
het lag niet aan hem). Tegen
het einde van de eerste set
begon het wat beter te lopen
bij Ronald en A3, maar
helaas was het net niet genoeg
voor de overwinning. Met
18-21 ging de eerste set
naar de heren van HAWA 2.
Maar toch zag je bij Peter
opeens de twijfel
toeslaan: Wat als A3
samen met Ronald wel
wint ???.
In de 2e set verliep
het vrij spannende lange tijd
ging het gelijk op. Helaas
voor Dorus werd ook
deze set nipt verloren met
19-21 en het duurde dan
ook niet lang of 1 persoon
stond met een grootte glimlach
naast de baan om te vragen hoe
het was afgelopen. Het lag in
ieder geval dus niet aan hem.
Vervolgens mochten Irene en
Joyce de baan betreden
voor hun vrouwendubbel.
In de
eerste set speelde Irene
soeverein, maar wat er met
Joyce aan de hand
was ?????? Niet dat zij slecht
speelde, integendeel zelfs!
Joyce straalde deze
avond zoiets uit van "KOM MAAR
OP, VAN MIJ WIN JE VANDAAG
NIET" en de eerste set werd
inderdaad dan ook niet
gewonnen door de dames van
HAWA 2. Met een
indrukwekkende 21-7
ging de eerste set naar
Joyce en Irene.
In de
tweede set namen de
Dorus-dames wat gas terug,
maar toch wisten zij ook deze
set te winnen met 21-17.
En toen was het de hoogste
tijd om wat centjes te
verdienen, of te wel: de
mixdubbels konden beginnen.
Ronald en Irene beten
hierin het spits af en al snel
werd duidelijk dat dit wel
eens een moeilijke pot kon
worden voor "de dynamische
tweeling". Het was niet zo
dat de tegenstander super goed
speelde, maar Ronald en
Irene speelde zelf ook
niet echt goed. Akelig lang
ging het gelijk op tussen de
twee koppels die beide fout op
fout stapelde, maar
uiteindelijk wisten Ronald
en Irene de eerste set
toch te winnen met 21 tegen
€ 1,80.
De 2e set verliep gelijk aan
de 1e set met als enig
verschil dat deze set gewonnen
werd door het koppel van
HAWA 2 (€ 2,10 tegen 19).
En ja hoor, daar was dus weer
zo'n dure 3e set en uiteraard
was dit tot groot genoegen van
een gniffelende Peter en
Joyce.
Om de financiële
schade beperkt te houden,
besloten Ronald en Irene
de 3e set maar eens wat
mindern vouten te maken
en dus de partij snel te
winnen. Maar uit betrouwbare
bron hebben wij vernomen dat
Peter en Joyce er
werkelijk alles voor over
hebben om Ronald en Irene
een financiële poot uit te
draaien en dit keer hebben zij
zelf hun winstpremie ter
motivatie aan het koppel van
HAWA 2 aangeboden
(uiteraard is dit niet echt
waar, maar het had zo maar
gekund). En dus werd er in de
beslissende 3e set van beide
kanten alles aan gedaan om te
winnen. Uiteindelijk wisten
Ronald en Irene deze 3e
set -en dus de partij- te
winnen met maar liefst 22
tegen € 2,- en volgens mij
leverde dit toch wel een
record bedrag op van € 5,90.
Uiteraard was dit flink balen
voor Ronald en Irene,
want die wisten ook wel dat
Peter en Joyce hun mix
gemakkelijk zouden gaan
winnen. Dat kon gewoon niet
anders, want Joyce was
nog steeds in onverslaanbare
supervorm en aan Peter
kan het nooit liggen als er
eventueel verloren zou
verloren.
In de 1e set bleek
inderdaad dat bovenstaande de
waarheid was, want deze set
kostte Peter en Joyce
maar € 0,80. Ja, ja, u
leest het goed: Maar 80 cent,
wat een vertoon van macht !
Maar door dit extreem lage
bedrag trad er meteen wat
onderschatting in het spel van
Peter en Joyce, dit had
als gevolg dat de 2e set op
onverklaarbare wijze werd
verloren met 17 tegen €
2,10.
In de 3e set ging
het lange tijd gelijk op, maar
doordat Peter en Joyce
een aantal shuttles uit
sloegen die eigenlijk in
waren, maar toch wel weer
duidelijk uit (snapt u het
nog?), ging uiteindelijk deze
3e set met 18 tegen € 2,10
naar het koppel van HAWA 2.
Hoe kon het nou gebeuren dat
een
in-onverslaanbare-vorm-verkeerdende-Joyce
en een aan-mij-kan-het-nooit-liggende-Peter
toch verloren? Het was dus aan
Joyce om aan te tonen
(in haar enkelspel) dat dit
foutje echt niet aan haar kon
liggen en dat zij dus echt
gewoon de absolute topvorm had
en dus dat de fout bij
Peter moest liggen. Maar
ook dat kan niet, want het kan
gewoon niet aan Peter
liggen........vraag maar aan
A3. Nou ja, na de
enkelspellen zullen we zien
wie de waarheid uiteindelijk
heeft gesproken.
Over enkelspellen gesproken,
deze stonden meteen op het
punt van beginnen. Als eerste
was het Ronald die
mocht aantreden in dit
onderdeel. Geheel in stijl van
de avond ging het in de 1e set
lange tijd gelijk op. Bij een
gelijke 15-15
tussenstand vond Ronald
het wel welletjes geweest en
met het wel bekende en steeds
terugkomend "stapje erbij" won
hij de 1e set met 21-15.
In de 2e set ging het wel heel
erg snel. Eigenlijk valt
hierover weinig meer te
vertellen dan dat Ronald
deze set won met 21-6.
Oke, ik had kunnen vermelden
dat zijn tegenstander door
lichamelijke klachten de
partij bij deze einduitslag
heeft opgegeven, maar dan doe
ik Ronald toch wel een
beetje te kort. Hij speelde
gewoon goed en dus heeft hij
verdiend gewonnen.
Ondertussen was de knapste
zus van Ronald ook
begonnen met haar enkelspel en
ook hier valt weinig over te
vertellen. Irene was
gewoon superieur en
verpletterde haar tegenstander
met maar liefst 21-10
en 21-9. Zo zie je maar
weer, als je vaker een
enkelspel speelt, dan wordt je
hier vanzelf steeds beter in.
Dit kon je de laatste tijd ook
zien aan het spel van Joyce,
maar hier over zo meer.
Eerst
maar eens het enkelspel van
A3. Nou is A3 -in
vergelijking met de rest van
het team- niet de jongste
meer, maar hiervan was tijdens
zijn enkelspel absoluut niks
te merken. In de 1e set kwam
hij nog wel iets te kort voor
de winst, maar met 18-21
een set verliezen is absoluut
niet slecht.
In de 2e set wou
A3 toch even bewijzen
dat een verliespartij niet
altijd aan hem hoeft te liggen
en in no-time liep hij uit
naar een 20-11
voorsprong. Met de
puntentelling van tegenwoordig
kan je de set dan bijna niet
meer verliezen, behalve als er
dan opeens wordt ingefluisterd
dat je bij winst ook nog een
3e set moet spelen. "Het kan
te gek ook" moet A3
gedacht hebben en dus gunde
hij de set en dus de winst
alsnog aan zijn tegenstander.
En zo behield A3 zijn
100% score.
Ik weet niet of u ondertussen
een beetje hebt mee geteld,
maar de tussenstand was nu dus
4-3 in het voordeel van
Dorus.
Het was dus aan Joyce om met
deze immense druk om te gaan,
zij zou bepalen of het winst
zou worden voor Dorus Rijkers
of toch een gelijkspelletje.
De statistieken waren een
beetje in het nadeel van Joyce,
ga maar eens na:
- Dit seizoen had zij haar
enkelspel nog niet weten te
winnen.
- Haar tegenstander
was (met alle respect voor
Joyce natuurlijk) een klein
beetje jonger dan haar.
Maar zoals al eerder te lezen
was, had Joyce vandaag
dat onoverwinnelijke over
zich, ze was getergd, de
absolute wil om te winnen was
er, ze moest en zou haar
enkelspel 1 keer winnen.
In de
eerste set liet zij vervolgens
duidelijk merken dat er
vandaag niks te halen viel
voor diegene die het zou
durven om het tegen haar op te
nemen. Met 21-16 wist
zij de 1e set toch gemakkelijk
te winnen.
In de 2e set ging
het lange tijd gelijk op en
leek het heel eventjes de kant
van een 3-setter op te gaan,
maar daar had Joyce
helemaal geen zin in. Normaal
gesproken zet je dan een
stapje erbij, maar volgens mij
had Joyce de
zevenmijlslaarzen van
Kleinduimpje gejat, want met
reuzenstappen wist zij alsnog
de winst in de 2e set te
pakken met 21-19. En
dat deze winst ook nog eens
tot resultaat had dat Dorus
er uiteindelijk met een 5-3
winst vandoor ging, was
natuurlijk helemaal mooi.
Maar
de winst van Joyce kan
nog veel meer gevolgen hebben.
Doordat Joyce ons op
sprookjesachtige wijze (leuke
verwijzing naar het
Kleinduimpje verhaal van
daarnet) aan de 5-3
overwinning heeft geholpen,
hebben wij nog steeds kans om
op het podium te eindigen als
de gehele competitie ten einde
is. Nu staan we op de 3e
plaats, maar de nummer 4 staat
maar 2 punten achter ons en
heeft 1 westrijd minder
gespeeld. Maar die ene
wedstrijd moeten zij nog wel
spelen tegen de nummer 1 en
dus kan de winst van Joyce
heel belangrijk zijn voor de
uiteindelijke eindstand.
Ja, wij waren vandaag echt
super trost op ONZE
Joyce.
