Om te beginnen gaan we even een liedje zingen:
11 November is de dag, dat wij mogen, dat wij mogen,
11 november
is de dag, dat Dorus weer in de recreantencompetitie spelen mag.
Nou, is dat niet leuk verzonnen? (in verband met
Sint Maarten enz.) U zult zich misschien af vragen of er
überhaupt wel eens een serieus wedstrijdverslag geschreven kan
worden ………………….. en daar kan ik vrij kort over zijn: Nee, dat
kan niet! Wij mochten dus weer eens
aantreden voor onze eerste wedstrijd in de recreanten competitie
van dit seizoen en als tegenstander hadden wij hiervoor de
mannetjes en vrouwtjes van De Burcht uitgenodigd.
Bij binnenkomst werd er meteen begonnen met een
handje hier en een kusje daar, echt te klef voor woorden. …… Bah
!
Maar goed, nadat iedereen weer op gedroogd was,
kon er begonnen worden aan de partijen. Irene is dan wel
onze onbetwiste teamcaptainerinnetje, maar er kan er natuurlijk
maar 1 de echte baas zijn en dat is in dit geval Joyce.
En Joyce besloot na goed overleg dat er dit keer maar
eens begonnen werd met het vrouwendubbel in plaats van met het
mannendubbel. Irene en Joyce mochten het hierin opnemen
tegen Daphne en Amber.
In de eerste set was duidelijk te
merken dat de damesvrouwtjes van Dorus blijkbaar wel eens eerder
met elkaar hebben samen gespeeld, want met een overtuigende
21-10 werd de eerste set gemakkelijk en ook nog eens eenvoudig
gewonnen.
De tweede set zou dus ook geen probleem mogen
zijn , ware het niet dat Joyce wel samen speelt met Irene en wat
weten wij van Irene ?????????
Juist, Irene doet het graag in drieën!
En om een derde set er uit te slepen, moest de
tweede set dus verloren worden en dit gebeurde ook. Met 19-21 wisten
Daphne en Amber de tweede set te
winnen en dus had Irene haar zin.
De derde set leverde uiteindelijk weinig
problemen op voor de dames van Dorus en met 21-13 wisten zij een
1-0 voorsprong op het scoreformulier te zetten.
Vervolgens was het de hoogste tijd voor het
mannetjesdubbel. Peter en Ronald mochten aantreden tegen
Anton en Matieu …………… oh nee, toch niet. Blijkbaar was
Matieu door Anton niet goed genoeg bevonden voor het
mannetjesdubbel (refererend aan de verliespartij van vorig
seizoen) en daarom werd Ralph van stal gehaald. Nou, dan
zou het helemaal een makkie worden voor Peter en Ronald,
want die Ralph kon er waarschijnlijk helemaal niks van.
Oké, hij heeft zo’n 10 jaar geleden wel eens gebadmintond, maar
niet zo heel vaak (maar iets van 4x per week trainen +
competitie). Al snel werd duidelijk dat deze Ralph door
de Dorus-mannetjes een ietsje pietsje werd onderschat,
want hij kon wel degelijk aardig tegen een shuttletje meppen.
Samen met Anton wist hij het schier onverslaanbare
Dorus-duo in de eerste set alle hoeken van de baan te laten
zien (14-21).
Na wat overlegt te hebben, werd de tactiek
bij Peter en Ronald wat aangepast en dit resulteerde in
resultaat. Met 21-14 werd de tweede set gewonnen door hen en
dus moest er ook hier een derde set aan te pas komen om een
winnaar te bepalen. De tactiek van de tweede set werd door Peter en
Ronald in de derde set rigoureus ( weer zo’n mooi woord, thank
god voor de spellingcontrole) over boord gegooid en dit
resulteerde weer tot het resultaat dat uiteindelijk verlies tot
resultaat had (16-21).
En dus stond er weer een 1-1 tussenstand op het
scoreformulier.
Ondertussen waren Joyce, Irene, Daphne en Amber volledig hersteld van hun vrouwtjesdubbel en waren zij al
begonnen aan hun enkelspellen. Joyce deed dit tegen Amber
en Irene tegen Daphne.
Joyce deed het fantastisch in haar enkelspel. Harde klappen, tactische klappen, geplaatste
klappen, er werd heel wat afgeklapt. Ze ging werkelijk voor elke “bal” ……………… maar
helaas mocht haar geweldige inzet niet baten. Met 16-21 en
16-21 was het Amber die de partij
wist te winnen.
Bij Irene verliep het allemaal wat minder, want
zij verloor haar eerste set met 15-21 …… of was dit tactiek van
Irene, want wat weten wij van Irene ??????????
Juist, Zij heeft het graag in drieën!
Hiervoor moest zij dan wel even de tweede set
winnen en dit lukte haar dan ook met 21-14. Oh, oh, oh, wat was
Irene blij; ze mocht weer een
derde set. Dit tekent toch wel de echte sportvrouw die Irene
is, lekker zo lang als mogelijk badmintonnen. Maar je kunt het ook overdrijven, want deze derde
set werd ook nog eens uitgebreid gespeeld en uiteindelijk wist
Irene dan ook met 21-19 te winnen.
Kortom: een 2-2 tussenstand.
Ronald was ondertussen ook al begonnen aan zijn
enkelspel tegen Matieu. Eerst was er nog wat grootspraak van
Ronald door te zeggen dat hij dit wel even snel zou afraffelend, maar hij
wist zelf wel beter.
In de eerste set ging hij furieus (zo, foutloos
geschreven zonder de spellingscontrole te gebruiken) van start
en liep hij in rap tempo uit naar een 21-13 overwinning. Normaal gesproken gaat het helemaal niet zo
gemakkelijk tegen Matieu, maar blijkbaar had Matieu ergens last
van. Hij leek wel onder grootte druk te staan of zo iets. Nou ja, misschien dat hij tijdens de mix wat van
die “druk” kon lozen.
Maar eerst moest de tweede set nog gespeeld
worden in zijn enkelspel.
Gelukkig voor Ronald verliep de tweede set gelijk
aan de eerste set en met 21-15 wist hij deze ook te winnen.
Tussenstand 3-2.
Peter mocht voor zijn enkelspel aantreden tegen
Anton en dit werd een onwijs leuke, gezellige, op hoog niveau
gespeelde partij. Ten minste dat denk ik, want ik heb er niet veel
van gezien. Helaas werd de eerste set door Peter heel erg
ruim verloren met 20-22 en meteen werd er weer overleg gevoerd
met zijn teammaatjes. Moest hij voor een derde set gaan met eventueel
het gevolg dat hij dan te moe zou zijn voor de mix of zou hij de
tweede set ook aan Anton laten. Gekozen werd er voor de laatste optie en met
13-21 wist Anton de tussenstand tot een gelijkspel terug te
brengen.
En toen stonden er alleen nog de mixdubbeltjes
(met de klemtoon op dubbeltjes) op het programma.
Ronald en Irene namen het hierin op tegen
Ralph
en Daphne.
In de eerste set verliep het nog niet helemaal
zoals het moest gaan bij de knapste tweeling van Dorus Rijkers
en met 15-21 werd deze dan ook verloren. Maar Ronald raakte hier totaal niet in paniek
van, want hij wist ook wel wat er ging gebeuren. Ronald mixt nou eenmaal met
Irene en wat weten we
van Irene ????????
Ja hoor, u weet het ondertussen al:
Irene doet
alles in drieën !!!!
(vandaar dat Rene er af en toe ook zo
gebroken uitziet, maar dit ter zijde)
Maar dan moest de tweede set wel even gewonnen
worden en dat geschiedde ook. Met 21-17 werd de tweede set gewonnen en zo was
daar 3-setter nr. 3 voor Irene. Wederom genoot Irene hier zo intens van, dat van
te voren besloten werd om dan ook zo lang als mogelijk van deze
derde set te genieten. En wat was het fijn deze derde set.
Veel lange rally’s en lange tijd ging het gelijk op. Uiteindelijk wisten
Ronald en Irene deze derde
set te winnen met 21-19 en zo kwam de tussenstand op 4-3 te
staan.
Het enige minpuntje was de €5,70 die zij in de
pot mogen deponeren.
Ten slotte was het de beurt aan Peter en Joyce om
in hun mix te winnen van Amber en –de nog steeds onder hoge druk
staande- Matieu.
De eerste set verliep spannend en ging lange,
lange, lange tijd gelijk op. Uiteindelijk waren het Matieu en Amber
die met
19-21 de set wisten te winnen.
Dat kon natuurlijk niet, want
Peter had nog niet
zo lang geleden aangegeven dat hij en Joyce dit jaar al hun
mixen zouden winnen en dus werd er een stapje bij gezet in de
tweede set. Maar dit hadden ze achteraf beter niet kunnen
doen, want dit had de nodige gevolgen voor de rest van de avond. Met dit extra stapje erbij wisten
Peter en Joyce
de tweede set inderdaad te winnen met 21-14.
Matieu
was hier niet blij mee en bedacht een
listig plan voor de derde set. Vrij snel werd duidelijk waar Matieu eerder op de
avond last van had (u weet wel, die enorme druk). Hij had een drukke werkdag gehad en had van te
voren weinig tijd om te eten. Op weg naar Den Helder besloot hij dus maar een
bak hachee te downloaden. U voelt hem waarschijnlijk al aankomen en
Matieu
zelf voelde het zelf zeker aankomen. In de derde set ging de druk eindelijk van de
ketel en dit had als gevolg dat de overige badmintonners (incl.
Amber) lichtelijk bedwelmd werden. Hierdoor werd de derde set nog akelig spannend en
ging het lange tijd gelijk op.
Bij 18-18 mocht Joyce
serveren en haar doorgaans
zo stabiele service faalde nu opeens, maar dit kan nou eenmaal
gebeuren, dat overkomt de beste wel eens, niks aan de hand. Zolang dit niet gebeurd als de tegenstander op
setpoint / matchpoint staat, is er absoluut niks aan de hand. Het zou toch wel heel knullig zijn als dit wel op
zo’n moment gebeurd ………….Toch, Peter???????
Helaas werd deze derde set dus nipt verloren en
zo kwam de einduitslag op een mooie 4-4 te staan.
Wel waren er 2 positieve punten uit deze laatste
mix naar voren gekomen.
Positief punt 1:
Peter en Joyce hoefde maar € 5,60 te betalen en
dat was toch ruim minder dan Ronald en Irene.
Positief punt 2:
Alle spelers konden de baan levend verlaten na de
aanslag van Matieu.
Wat er vervolgens tijdens het douchen en omkleden
in de herenkleedkamer allemaal gebeurde, zal ik hierbij niet
vermelde, maar dat er allemaal ranzige taferelen plaats vonden
kunt u van mij aannemen.
Het had in ieder geval allemaal te maken met het
bakje hachee van Matieu.
Na afloop werd er nog een drankje genuttigd en
uiteraard mocht het bittergarnituurtje niet ontbreken. Daarna vertrokken we weer voldaan richting huis
en toen bleek dat Irene gewoon naar huis werd gebracht door
Peter nadat hij haar eerder ook had opgehaald. Dat zijn mijn inziens toch wel hele verdachte
omstandigheden, helemaal nadat bekend werd dat Irene Peter ook
betaald voor zijn diensten.
Dit laatste mag dan weer niet verteld worden
tegen Annet, want anders moet hij minimaal de helft van zijn
verdiende geld meteen weer afstaan en daarom zullen wij hierbij
dan ook plechtig beloven dat wij niks aan Annet vertellen.
(Annet, mocht je dit lezen, de hier vlak
bovenstaande regels mag jij dus niet lezen)
Ten slotte wil ik dit verslag opdragen aan iemand
die schijnbaar een vaste lezenaar is (waar iemand die luistert een luisteraar is, zal
iemand die iets leest een lezenaar zijn………….. da’s logisch). Ik
zal i.v.m. privacyredenen geen namen noemen, maar Amber ik hoop
dat je weer met plezier dit verslag zal lezen.
Tot de volgende
keer,
Team Dorus
Rijkers
