Voordat ik ga beginnen met het
verslag van deze wedstrijd, wil ik
eerst het volgende even kwijt:
Alles
heb ik naar eer en geweten
geschreven, maar of alles ook
daadwerkelijk zo gegaan is, dat
valt natuurlijk te
betwijfelen.
Ondergetekende wenst
dan ook niet aansprakelijk gesteld
te worden voor eventuele
psychische schade aan alle
betrokkenen.
Op 11 december jongstleden was het
wederom zover, het sterrenteam van
Dorus Rijkers mocht weer aantreden
in de recreanten competitie.
Deze keer betrof het een
thuiswedstrijd uit bij De Burcht.
Een
thuiswedstrijd uit bij De
Burcht, dat klopt niet helemaal
hoor ik u denken!
Nou, zo voelt het eigenlijk wel
een beetje.
We hebben onderhand al zo vaak
daar gespeeld (Narcistoernooi en
competitie), dat het onderhand
behoorlijk vertrouwt aan voelt.
De vorige seizoenen viel er –op
een gelijkspel na- altijd weinig
eer te behalen als we tegen De
Burcht mochten spelen, maar deze
keer kon dat wel eens anders zijn.
Het team van de vorige seizoenen
is uit elkaar gegaan en dus was
het een complete verrassing tegen
wie we nou mochten spelen.
Dus vol goede moet vertrokken we
met 2,5 auto’s (de auto van Ronald
wordt niet voor vol aangezien)
naar het altijd gezellige Anna
Paulowna.
Daar aangekomen werd al snel
duidelijk dat het “nieuwe” team
van De Burcht zeker niet onder zou
doen voor het “oude” team en dat
betekende voor ons dat we flink
aan de bak zouden moeten.
Maar eerst was het natuurlijk tijd
voor een bakkie koffie / thee (het
wordt bijna een gewoonte).
In de kantine aangekomen namen we
meteen weer plaats achter onze
eigen vertrouwde “narcistafel”,
maar wat bleek nou? Deze tafel was
weg!
Blijkbaar was Jan de Bouvier langs
geweest en die had de kantine een
beetje gerestyled (???).
Het is er allemaal een stuk
gezelliger op geworden, maar de
tafels zijn een stukje kleiner
geworden en dus voorzie ik nu al
grootte problemen voor het
aankomende Narcistoernooi.
Misschien is het raadzaam om dan
wat minder etenswaar mee te nemen,
want dat gaat nooit passen op de
nieuwe tafels.
Maar goed, nadat Joyce had plaats
genomen aan het hoofd van de ronde
tafel, bleek dat zij vandaag in
topvorm was.
Ze was de enige die nergens last
van had, sterker nog: de enige
last die ze had, die had ze er van
te voren al uit gegooid. (wat
hiermee bedoeld wordt, kan worden
na gevraagd bij de persoon in
kwestie).
Tsja, en ze had zich zelf ook nog
eens voorzien van een mooi laagje
make-up……. Of toch niet?
We wisten niet wat het was, maar
volgens Peter was er iets anders
aan
haar. (waarom is “haar” vet gedrukt en
onderstreept?). We konden er maar
niet achterkomen, maar
uiteindelijk hadden we daar ook
lak aan.
Jeetje mina, wat een
woordspelingen allemaal!
Voor die gene die er nu al niks
meer van begrijpen: Pech gehad!
Maar goed, laten we maar eens
beginnen over het badmintonnen.
Peter en Ronald mochten als eerste
aantreden in het herendubbel tegen
Jan en Mathieu (of dit goed
geschreven is weet ik niet, maar
als zelfs zijn teamgenote niet
weet hoe je het moet schrijven,
hoe met ik het dan weten?).
Aan alle kanten werden Peter en
Ronald gestoord in hun opperste
concentratie.
Zo komt het publiek (lees: A3 en
Thea) gewoon binnenvallen terwijl
wij toch al echt begonnen waren.
Nou kan je Thea er nog wel bij
hebben, maar A3 blijft nou eenmaal
nooit onopgemerkt.
In no-time zag ik hem toch echt
een beetje flirten met 1 van de
jonge dames van de tegenstanders.
ALS DAT MAAR GOED GAAT!
En als je eigen teamgenootje
(lees: Irene) haar andere
teamgenootje (lees: Peter) dan nog
dik noemt ook, nou dan is het
moeilijk om je koppie er goed bij
te houden.
Persoonlijk vind ik dat er
helemaal niks mis is met het
goddelijke lichaam van mijn
maatje, maar dat is mijn
bescheiden mening.
Ik vind het alleen een beetje sneu
dat zo’n persoon onheus wordt
bejegend, terwijl hij zo veel pijn
en moeite heeft moeten doorstaan
om toch gewoon te kunnen spelen.
Hij heeft gewoon een spuitje
moeten nemen om een beetje
representatief (Jawel, ik heb een
woordenboek gekregen van
Sinterklaas, vandaar al die mooie
dure woorden) op de baan te kunnen
staan. Er schiet me wel gelijk een
leuke bijnaam voor Peter te
binnen.
Een dik persoon (volgens Irene dan
he!) die een spuitje heeft
gekregen = Junkie XL.
Ach, wat flauw!
Maar goed, zolang Peter geen
oversized T-shirt aan hoeft te
trekken om zijn dikke kont te
bedekken, is er mijn inziens niks
aan de hand. (zo dat was even een
bitcherige opmerking naar Irene
toe).
Maar nu terug naar het
herendubbelspel.
Het werd een gezellige partij en
deze werd uiteindelijk, met 14-21
/ 24-22 en 11-21 gewonnen door
Peter en Ronald.
Ondertussen viel het mij
behoorlijk op dat A3 steeds meer
interesse toonde in die jonge dame
van de tegenstanders, wederom was
dit mijn inziens een beetje
ongepast.
Maar goed, wie ben ik?
Ondertussen was het hoog tijd voor
het damesdubbel.
Irene en Joyce mochten het opnemen
tegen Eva en de vriendin
van A3 (Amber).
Tijdens dit spel werden een aantal
dingen al snel duidelijk: Joyce had niet gelogen, ze was
echt in supervorm! Irene deed het ook echt niet
slecht, maar overal waar je keek,
daar zag je Joyce rennen, springen
en vliegen. Joyce had werkelijk alles terug!
Tsja en hun tegenstanders, daar
liep het allemaal niet zoals het
moest lopen.
Die arme Amber was blijkbaar zo in
de war van al die wulpse blikken
van A3, ze sloeg maar weinig
shuttles goed terug.
En halverwege werd het nog veel
erger voor haar ook.
Een shuttle werd vlak bij een
genietende A3 geslagen en toen
Amber toch voor deze shuttle wou
gaan, werd ze spontaan door A3 op
zijn schoot getrokken. A3 zal waarschijnlijk wel zeggen
dat zij op hem viel, maar je
gelooft toch niet dat een jonge
meid van begin 20 op een iets wat
rijpere man van ruim in de 50
valt?
Aan het einde van de avond hebben
we de arme Amber af moeten zetten
bij bureau slachtofferhulp, maar
dit ter zijde.
Uiteindelijk wisten Irene en Joyce
hun damesdubbel met groot gemak te
winnen. (11-21 en 12-21)
Meteen hierna werd begonnen aan de
mixdubbels en dat betekend
natuurlijk weer dat er om de
keiharde centen wordt gespeeld.
Op baan 1 mochten Ronald en Irene
het opnemen tegen Mathieu en de
weer wat bijgetrokken Amber en op
de baan er naast mochten Peter en
Joyce het opnemen tegen Jan en
Eva.
De laatst genoemde wedstrijd
leverde uiteindelijk een klein
bedrag (€ 2,20) op in de pot, want
Peter en Joyce wonnen vrij
eenvoudig met 15-21 en 7-21.
Ronald en Irene wonnen hun eerste
set met 12-21 en wederom leek het
er op dat zij weer een goedkoop
avondje zouden hebben.
Maar tot groot verdriet van Ronald
en Irene en tot grootte vreugde
van Peter en Joyce, verloren de
super-twins de tweede set met
24-22.
Dus er kwam nog eens € 2,40
bovenop de €1,20 van de eerste set
en dan moest de derde set nog
gespeeld worden.
Gelukkig wisten
Ronald en Irene de
schade nog een beetje te beperken
in deze derde set, want deze werd
gewonnen met 12-21.
En zo kwam Dorus op een riante
0-4
voorsprong.
Meteen werd er gestart met de
enkelspelen.
Op baan 1 was het Irene tegen
Eva,
op baan 2 Ronald tegen oud-collega
Mathieu, op baan 3 Peter tegen
Jan
en heel ver weg (ergens op baan
463) mocht Joyce het opnemen tegen
Amber.
Irene begon toch echt als eerste,
maar ………………………… hierover zo meer.
Het enkelspel van Ronald verliep
niet zoals het moest.
We kunnen er wel om heen draaien,
maar het kwam er gewoon op neer
dat hij niks in te brengen had
tegen een zeer goede
enkelspelspeler.
Met 21-12 en 21-15 was er gewoon
geen eer voor hem te behalen.
Peter had in zijn enkelspel
behoorlijk wat hulp van zijn
tegenstander.
Deze had niet helemaal zijn dag en
als je dan tegen iemand als Peter
speelt, dan is het spelletje rap
over.
Met 17-21 en 10-21 wist
Peter het
winnende punt voor Dorus te
pakken.
Dus in de eerste 2 ronden van de
competitie is het nu alleen Peter
nog die een 100% winstscore heeft.
Nu mogen jullie raden wie er
volgende keer teamcaptain en
eerste heer is!
En Irene…………………………….. tsja, die
was ondertussen nog druk bezig.
Joyce speelde ondertussen zeer
verdienstelijk tegen Amber, maar
helaas moest zij de eerste set met
21-19 aan haar tegenstandster
laten.
De tweede set liep het ietsje
minder en deze werd helaas
verloren met 21-12.
Ondertussen was de zaal aardig
leeg gestroomd, alleen op baan 1
was er nog wat activiteit waar te
nemen.
Uiteraard betrof het hier het
enkelspel van Irene.
De eerste set ging hier met groot
gemak naar Irene (14-21), maar – u
kunt het vast al raden- in de
tweede set verliep het bij Irene
niet helemaal zoals het moest
gaan.
Het wordt bijna een gewoonte bij
Irene, maar ook deze partij moest
weer door middel van een derde set
beslist worden, want de tweede set
ging met 21-15 naar Eva.
Deze derde set werd vooral voor
Irene een ware slijtageslag.
Lang leek het er op dat Irene deze
set ging verliezen, want ze liep
de hele tijd achter de feiten aan.Maar toch ging ze weer tot het
uiterste en kwam ze knap terug.
En ook deze keer werd het weer
verlengen.
Helaas voor haar trok ze net aan
het kortste eind en zo ging de
overwinning met 23-21 naar
Eva.
Maar de eindstand viel toch maar
weer mooi in het voordeel uit voor
Dorus, want –net als tegen
BC
Bergen- werd ook hier met 3-5
gewonnen.
Nadat de douches opgezocht waren,
werd er nog
even nagebabbeld in de
kantine.
Onder het genot van een hapje en
een drankje (Malibu’tje voor
Irene) werd de avond gezellig
afgesloten.
Team Dorus
Rijkers
